Vrouwen zijn geen loslopend wild !

Problematiek:

  • Seksuele intimidatie:

De echte #MeToo-verhalen spelen zich af in de straten van Antwerpen. Zonder individuele mannen aan de schandpaal te nagelen, moet het mogelijk zijn om te spreken over de toenemende seksuele intimidatie waarvan vrouwen slachtoffer worden. Niet alle feiten vallen onder de bepalingen van het Strafwetboek en dat dient ook zo te blijven. De Europese beschaving kende tot voor kort een gelijkgezindheid over hoe er met vrouwen omgegaan dient te worden. Dit was het resultaat van een lang en moeizaam emancipatieproces dat zelfs nog niet voltooid was. Helaas is die vooruitgang momenteel onder invloed van de massa-immigratie een achteruitgang aan het worden.

De westerse cultuur wordt onderuit gehaald en zelfs in de tijd teruggedraaid door de massale intocht van voornamelijk moslims en Afrikanen, niet zelden vrijgezel, die zich massaal in Europa aandienen als migrant, asielzoeker en illegaal. Zij gaan zich soms te buiten aan intimiderende opmerkingen, obscene gebaren en seksueel getinte handelingen ten overstaan van westerse meisjes en vrouwen die niet passen bij ons Europees beschavingsniveau. Het gaat hier over zowel verbaal als non-verbaal gedrag en ongepast fysiek contact tot zelfs fysiek geweld. Deze zowel bewuste als onbewuste seksuele intimidatie kan niet.

Momenteel is er echter een groot aantal slachtoffers dat niet op de voorgrond durft te treden met wat hen is overkomen. Soms omdat men maar al te gauw ten onrechte moreel veroordeeld wordt door de omgeving of weggezet wordt als iemand die het uitlokt, door kleding of gedrag. Of omdat men bang is om als racist te worden gebrandmerkt. Ofwel omdat men vreest – helaas vaak terecht – dat het toch niets zal uithalen. Hierdoor is een een grote discrepantie tussen het aantal officiële en reëele slachtoffers.

Met voorliggende campagne willen we jonge vrouwen en meisjes er op wijzen dat niet zij, maar de mannen in kwestie over de schreef gaan. Het is oké om een avondje op stap te gaan zonder daarvoor uitgescholden te moeten worden voor hoer of in het Marokkaans ‘kehba’, in de Antwerpse straten verbasterd tot het scheldwoord ‘kech’. Een bloes met een diepe decolleté, een minirok of hoge hakken zijn normale kledingstukken die perfect passen in de gangbare westerse kledingstijl die gedragen wordt door talloze vrouwen in Vlaanderen. Geen enkele importman heeft het recht om meisjes en vrouwen kledingvoorschriften op te leggen, net zo min als hij het recht heeft om een vrouw hierop aan te spreken/aan te vallen.

  • Vrouwgerichte criminaliteit:

Vrouwen lopen ook het gevaar slachtoffer te worden van criminelen die zich specifiek op vrouwelijke slachtoffers richten, zoals handtasdieven, halskettingrovers en seksuele perverten die zich schuldig maken aan grensoverschrijdend gedrag, intimidatie, verkrachting of erger. Vele vrouwen durven zich ’s avonds in Antwerpen niet meer op straat vertonen.

In Antwerpen is ongeveer een derde van de slachtoffers van criminele feiten een vrouw. Bovendien zijn er een aantal criminele feiten waarvan meer dan 90% van de slachtoffers vrouwen zijn, zoals handtasroof, halskettingdiefstal, aanranding en (groeps)verkrachting.

Wanneer het gaat om doodslag, moord, slagen en verwondingen dan is 52% van de slachtoffers een vrouw. Dit is aanzienlijk wat aangezien zoals vermeld ongeveer 30% van de slachtoffers van alle criminele feiten een vrouw is. Dit betekent dus een groot aantal vrouwelijke slachtoffers wanneer het specifiek gaat over de geweldmisdrijven doodslag, moord, slagen en verwondingen.

Er kan dan ook gesteld worden dat er zeer veel vrouwgericht geweld is in Antwerpen, wat de stad dan ook erg fysiek gevaarlijk maakt voor haar.

Daarbij komt nog dat geweld zich niet enkel op de straat afspeelt maar al evenzeer in huiselijke kring. Ook in privéruimten zijn vrouwen vaak niet veilig voor geweld, zowel in huiselijke kring als op het werk, stalking, verkrachting al dan niet door de partner, enzovoort.

Met voorliggende campagne willen we de Vlaming wakker schudden en zorgen dat hij/zij alerter wordt in het detecteren van gendergerelateerd intimidatie, agressie en geweld. Hoewel gendergerelateerd geweld dikwijls te liëren is aan een bepaald bevolkingsgroepen uit bepaalde landen met een bepaalde cultuur, is het een problematiek die de hele samenleving aanbelangt. Zeer weinig daders van geweld ten overstaande van vrouwen komen uiteindelijk voor een rechtbank, laat staan dat ze voor hun crimineel gedrag veroordeeld en serieus gestraft worden. Dit wekt uiteraard een gevoel van onaantastbaarheid in de hand, wat dan weer kan leiden tot nog meer agressie of geweld.

Net zoals bij seksuele intimidatie schamen vrouwen zich dikwijls voor wat hen overkomen is en dienen ze ook vaak geen klacht in omdat ze bang zijn voor represailles van de dader(s). Het Vlaams Belang Antwerpen en VrouwenTegenIslamisering.org wil vrouwen door het verstrekken van steun, hulp en informatie weerbaarder maken aangezien de hulp van overheidswege veel te wensen overlaat. We willen hen opweg helpen om de juiste juridische stappen te zetten en procedures op te starten. Zo maken we hulp ook bereikbaarder voor laag opgeleide of armere vrouwen. We willen van vrouwelijke slachtoffers mondige mensen maken die opkomen voor hun rechten. Tot nader order zijn vrouwenrechten nog steeds mensenrechten.

  • Seksuele uitbuiting:

Antwerpen is een havenstad en daarbij hoort al decennia een hoerenbuurt die haar eigen lusten en lasten kent. Doordat er in ons land een opengrenzenpolitiek gevoerd wordt, worden er ook vrouwen geïmporteerd om als prostituee aan het werk te worden gezet. Wanneer deze vrouwen geworven, vervoerd of zelfs verhandeld worden voor seksuele doeleinden tegen hun wil in, spreken we van mensenhandel. Ook zeer jonge Vlaamse vrouwen en minderjarige meisjes worden seksueel uitgebuit door mensenhandelaars en recent zelfs door jonge tienerpooiers (zogenaamde ‘loverboys’). Op korte tijd is Antwerpen zelfs een draaischijf voor tienerprostitutie geworden.

Met de voorliggende campagne willen we dus zeker ook de slachtoffers van tienerpooiers bereiken. Deze meisjes hebben vaak de Belgische nationaliteit en hun familie, vrienden en omgeving kunnen ons tevens contacteren voor info. Officiële hulpinstanties zien de slachtoffers van tienerpooiers immers enkel als slachtoffer van mensenhandel indien het slachtoffer zichzelf ook ziet als slachtoffer, wat veelal niet het geval is. Een slachtoffer van tienerpooiers moet immers bereid zijn een proces-verbaal te laten opstellen tegen haar tienerooier om de procureur toe te laten over te gaan tot het openen van een juridisch dossier.

Uiteraard gaat het hier over een zeer specifieke vorm van misbruik en geweld waar enerzijds jonge meisjes en vrouwen slachtoffer van worden en anderzijds de daders behoren tot een specifieke dadergroep, die enkel door nauwe samenwerking met deskundigen op het terrein enerzijds geholpen en anderzijds bestraft kunnen worden.

Met de voorliggende campagne willen we het taboe op seksuele uitbuiting door tienerpooiers verder doorbreken. We moedigen slachtoffers, familieleden, vrienden en kenissen aan om tijdig te waarschuwen zodat bewijs kan verzameld worden en hulp kan worden gezocht. We willen slachtoffers informeren maar ook daders wijzen op wat normale gedragingen zijn van Europese vrouwen. Gedrag en kleding die zij te aanvaarden hebben in onze westerse samenleving. Hun intolerantie en respectloosheid ten overstaande van vrouwen kan immers enkel bestreden worden door een totaal engagement van de hele maatschappij, westerse mannen voorop.

Preventief én repressief optreden:

Ondanks het feit dat er momenteel geen noemenswaardig capaciteitsprobleem is bij de Antwerpse politie, de jeugdbrigade en het prostitutieteam, heeft het stadsbestuur geen concreet en gedetailleerd beeld van de criminaliteitsproblemen waar vrouwen slachtoffer van worden.

Er wordt slecht summier criminaliteitsstatistieken bijgehouden. Zo zijn er geen concrete gegevens over halskettingdiefstallen aangezien dit valt onder de strafrechtelijke kwalificatie ‘diefstal met geweld’ en in het bijzonder ‘diefstallen met geweld met verzwarende omstandigheden zonder wapen’, ‘diefstallen met geweld zonder verzwarende omstandigheden’ en ‘grijpdiefstallen’ waarbij een halsketting gestolen werd. Dit is een zeer omslachtige manier om een juist beeld te krijgen van bijvoorbeeld deze specifieke problematiek.

Maar ook voor ander criminele feiten zoals kettingdiefstallen en (groeps)verkrachting wordt er statistisch geen onderscheid gemaakt naargelang het slachtoffer man of vrouw is. Er is dus dringend nood aan het serieus nemen van specifieke criminaliteit ten overstaan van vrouwen, gepaard gaande met het bijhouden van de nodige statistische gegevens om een degelijk beleid te kunnen voeren om vrouwen beter te beschermen in onze steden en samenleving. Daarbovenop komt nog het feit dat er officieel geen etnische daderprofielen worden bijgehouden, laat staan van de daders van criminele feiten tegen vrouwen. Wat door politieke onwil niet in statistieken wordt bijgehouden, wordt echter door vrouwen dagelijks ondervonden in de realiteit wanneer ze zich begeven in de vele migrantengetto’s die er in onze steden te vinden zijn.

Er is een dringende noodzaak aan statistische gegevens over de eventuele link tussen etnische afkomst, religie en/of nationaliteit. Dit is nodig om het eventueel grotere geheel te onderkennen waar individuele daders deel van uitmaken. Dit is geen discriminatie maar een hulpmiddel ter bestrijding van criminaliteit tegen vrouwen en voor hun rechten en vrijheden.

Deze profilering ten behoeve van criminaliteitsbestrijding is niet alleen nodig om daders sneller te kunnen identificeren maar ook om toekomstige misdrijven met gepaste maatregelen en wetgeving te vermijden. Dit is zeker nodig in gevallen waar het om eergerelateerd geweld gaat.

De criminele feiten waarvan vrouwen slachtoffer worden moeten dringend op basis van objectieve factoren statistisch bijgehouden worden. De minimale vermelding of een vrouw of een man slachtoffer wordt van een handtasdiefstal, (groep)verkrachting of kettingroof zou al een goed begin zijn.

De geldend wetgeving dient dan ook dringend aangepast te worden om voormelde problemen adequaat te kunnen aanpakken. Zo is er niet enkel dringend nood aan relevante statistieken, maar ook maatregelen op de verschillende beleidsniveau’s in ons land om een passend krachtig optreden tegen daders op poten te zetten, zowel politioneel als justitieel. Zo moet ook het strafrecht aangevuld worden daar waar het lacunes vertoont, om alle seksuele misdrijven te bestraffen onder de noemer ‘misdrijven tegen personen’, eventueel door strafverzwarende omstandigheden in te voeren en al zeker wat betreft de verjaringstermijnen, die dringend op de realiteit afgestemd moeten worden.

Zo moet er een verplichting komen voor magistraten om in alle dossiers alle stalen van seksueel geweld te laten analyseren. Momenteel gebeurt dit niet en wordt er zelfs niet altijd een motivering gegeven aan het slachtoffer over de reden waarom stalen niet geanalyseerd worden/werden. Dit is alleen al ontoelaatbaar omwille van de moeilijke omstandigheden waarin een slachtoffer deze stalen voorziet. Voor de aanpak van tienerpooiers moet er een doortastende samenwerking komen tussen politie, justitie en welzijn, zowel op lokaal als bovenlokaal vlak.

Momenteel kan het stadsbestuur wat dat betreft helaas ook alleen onmiddellijk optreden in gevallen van mensenhandel, verstoring van de openbare, overtreden van regels met betrekking tot hygiëne en drugscriminaliteit. Gerechtelijke vervolging is in ons land bovendien nog steeds zo tergend langdradig dat er absoluut niet van een ‘lik op stuk’-beleid gesproken kan worden, ook niet in geval van zogenaamd ‘snelrecht’. Om tienerprostitutie en vrouwgerichte criminaliteit in het algemeen aan te pakken, is er is ook nood aan een samenwerking over de landsgrenzen heen.

Sensibiliserende campagne:

In de samenleving en pers worden vrouwen die slachtoffer worden van criminele feiten, mensenhandel en tienerpooiers maar al te gauw op seksistische wijze weggezet als losbandig of (tiener)hoer. Tienermeisjes en vrouwen dienen weerbaar gemaakt te worden en moeten op de hoogte gebracht worden van de mogelijkheden die zij hebben om in te gaan tegen tienerpooiers en/of mannen die zich te buiten gaan aan strafrechtelijke feiten waarvan ze slachtoffer is. Vlaams Belang Antwerpen voerde in het verleden reeds meermaals samen met VrouwenTegenIslamisering.org actie om vrouwen te sensibiliseren en zowel mentaal als fysiek weerbaarder te maken, zoals het organiseren van lessen zelfverdediging om vrouwen fysiek weerbaar te maken. Nu gaan we voor de versterking van hun mentale weerbaarheid.

We zetten daarom nu in op het toegankelijker maken van eerstelijnshulp. De bijhorende affichecampagne bestaat uit vijf affiches die onderaan telkens een scheurrand hebben waar vrouwen die nodige info op vinden en kunnen meenemen om hulp in te roepen wanneer zij slachtoffer worden van seksueel geïnspireerde criminaliteit of intimidatie.

De A3-affiches zullen verspreid worden doorheen de provincie Antwerpen tijdens de verkiezingscampagne voor 26 mei 2019. De bedoeling is om deze affiches op te hangen op de binnenkant van toiletdeuren in cafés, clubs en restaurants, zodat vrouwen rustig de bijhorende informatie kunnen lezen en een afscheurstrookje kunnen meenemen om eventueel contact op te nemen.

Concrete actie:

De contactinformatie op het afscheurstrookje verwijst naar de website van VrouwenTegenIslamisering.org en haar mailadres en telefoonnummer. Wanneer vrouwen contact opnemen, zal een gepast antwoord gegeven worden op de aangehaalde informatie of feiten. Meisjes en vrouwen zullen doorverwezen worden naar de bevoegde officiële instanties met de nodige uitleg over hun rechten en de manier waarop deze dienst zal tewerk gaan. Dit alles om de drempel naar de bevoegde diensten te verlagen.

‘Vrouwen Tegen Islamisering’ is een organisatie die opkomt wanneer de rechten van westerse meisjes en vrouwen in het gedrang komen. We werken met vrijwilligers die gratis juridische, politieke of psychosociale bijstand trachten te verlenen, als vertrouwenspersoon waarbij de anonimiteit te allen tijde gewaarborgd blijft.

Vrouwen Tegen Islamisering heeft niet de intentie om een registratiesysteem op te zetten. We zullen er wel blijven op aandringen dat dit zou gebeuren door de bevoegde instanties, want alleen zo kunnen beleidsmakers de problematiek registreren en detecteren met het oog op het nemen van passende beleidsmaatregelen.

VrouwenTegenIslamisering.org zal alles binnen haar mogelijkheden doen om te zorgen voor de nodige ondersteuning van meisjes en vrouwen die zich melden of gemeld worden als slachtoffer alle grensoverschrijdend gedragingen en criminele feiten die voortkomen uit de groeiende respectloosheid ten overstaande van meisjes en vrouwen door de toenemende islamisering en import van vrouwonvriendelijke/-hatende culturen.

Wanneer VrouwenTegenIslamisering.org gecontacteerd wordt, krijgt men informatie en advies omtrent vrouwenrechten en de nood aan een degelijk politiek beleid ter bescherming van deze rechten, onze Europese cultuur en westerse beschaving. Slachtoffers krijgen het nodige advies en eventueel begeleiding om een gerechtelijke procedure op te kunnen starten tegen vermoedelijke dader(s) of onbekende(n). Er worden basisinzichten meegegeven over de werking van het juridische systeem in ons land en de mogelijkheden. De nodige gegevens van politiediensten, medici, psycosociale hulpverleners en eventueel (pro-Deo)advocaten worden ook voorzien. De bedoeling is om de drempel naar de hulpverlening en justitie drastisch te verlagen.

Anke Van dermeersch

Voorzitster VrouwenTegenIslamisering.org

Eerste vrouw Vlaams parlementslijst Vlaams Belang Antwerpen

Verbod op islamitisch hoofddoek in verkeer

Het forum Vrouwen Tegen Islamisering neemt met genoegen kennis van het wetsvoorstel dat door Vlaams Belang-kamerlid Filip Dewinter is ingediend om het dragen van de hoofddoek in het verkeer te verbieden.

Anke Van dermeersch, voorzitster van Vrouwen Tegen Islamisering reageert verheugd op dit initiatief: “Uit de lectuur van het voorstel heb ik weliswaar begrepen dat het niet specifiek de islamitische hoofddoek viseert, maar elk oorbedekkend hoofddoek dat in het autoverkeer wordt gedragen. Dat lijkt mij overigens ook voor de hand te liggen omdat niet alleen een islamitisch hoofddoek, maar elk hoofddoek dat in het verkeer gedragen wordt een veiligheidsrisico inhoudt, zowel voor de drager van de hoofddoek zelf als voor de omgeving waarin ze zich verplaatsen. Het spreekt immers nogal voor zich dat een hoofddoek in bepaalde omstandigheden het zicht kan belemmeren of kan hinderen. Ook het gehoor van wie een hoofddoek draagt vermindert. Vandaar dat het meer dan wenselijk is om in het verkeer, althans toch in het autoverkeer, het dragen van oorbedekkende hoofddoeken te verbieden.”

 “Het is dus niet zo dat het opzet van dit voorstel specifiek op de islamitische hoofddoek is gericht. Maar onrechtstreeks heeft dit uiteraard wel tot gevolg dat ook dit hoofddoek onder het verbod valt. En dat verheugt mij toch wel. Het dragen van een islamitisch hoofddoek is en blijft een vernedering voor de vrouw omdat het symbool staat voor haar onderwerping aan de man in de islamitische cultuur. Het is zonder meer een symbool van onderdrukking van de vrouw en dat moeten we, daar blijf ik van overtuigd, in onze 21e eeuw met alle mogelijke wettelijke middelen bestrijden. Dit voorstel kan daar op zijn eigen manier een bijdrage toe leveren.

Firenze: VTI-voorzitster Anke Van dermeersch ontvangt de Oriana Fallaci Award

Op zat. 15 september 2018  vond in Firenze de XII Memorial Oriana Fallaci plaats. Oriana Fallaci was een Italiaanse journaliste en schrijfster die wereldwijde bekendheid kreeg door haar oorlogsverslaggeving en haar interviews met wereldleiders in de jaren 60, 70 en 80, waaronder de Palestijnse leider Yasser Arafat en de Iraanse Shah Mohammad Reza Pahlavi. Tijdens haar interview met de Iraanse Ayatollah Khomeini in 1979, wierp ze de chador die ze moest dragen af en viel ze de verplichte islamitische sluierdracht voor meisjes en vrouwen aan.

   

Fallaci werd later ook bekend wegens haar felle islamkritiek en de islamkritische boeken die ze schreef, met name ‘De woede en de trots’ en ‘De kracht van de rede’. Haar boeken werden vertaald in 21 talen en ze ontving diverse prijzen voor haar geschriften en haar moed. Oriana Fallaci overleed op 15 september 2006, gisteren exact 12 jaar geleden.

Naar jaarlijkse traditie werd op 15 september in Firenze ter ere van Fallaci de Oriana Fallaci Award uitgereikt. Dit jaar werd die in ontvangst genomen door Antwerps gemeenteraadslid, senatrice, Vlaams volksvertegenwoordiger, schrijfster en islamcritica Anke Van dermeersch. Meer informatie en het precieze programma vindt u hier.

De speech van Anke Van dermeersch – getiteld ‘The Europe we do not want’ – vindt u als bijlage.

Internationale bijeenkomst ‘Vrouwen Tegen Islamisering’

Op 5 mei 2018 vond een internationaal panelgesprek plaats van ‘Vrouwen Tegen Islamisering’ naar aanleiding van de boekvoorstelling van voorzitster Anke Van dermeersch.

Het gesprek onder leiding van publicist Sam Van Rooy gaf een goede kijk op hoe ver de islamisering van Europa beschrijving van de vele wantoestanden. Het panel gaf ook aan welke oplossingen zij zagen en reeds gevorderd is. Elk van de deelnemende dames brachten een boodschap vanuit hun thuisland en gaven een suggesties voor een betere aanpak van de nadelen van de massa-immigratie in Europa. Op basis van dit panelgesprek, de inzichten en verwachtingen dragen bij tot een betere samenwerking die verder gezet zal worden in de toekomst.

Deelnemers panel:

  • Sanna Hill – journaliste uit Zweden
  • Iryna Goncharova – journaliste uit Rusland
  • Neda Aria – activiste uit Iran
  • Lisette Muntslag – activiste uit Suriname
  • Raffie Chohan – activiste uit Nederland-Indonesië
  • Anne Marie Waters – voorzitster For Britain
  • Laia Escarrà – activiste uit Catalonië

Stad Antwerpen propageert islamitische sluier

Antwerp Ten Miles – propaganda met moslima met hijab

Naar aanleiding van de loopwedstrijd Ten Miles, hangt heel Antwerpen vol met affiches waarop een moslima met een zogenaamde ‘sporthijab’ van Nike is te zien. Diegenen die moord en brand schreeuwen over een sharia-partij, zoals Partij Islam in Brussel, propageren dus een sharia-symbool dat al eeuwenlang vele miljoenen meisjes en vrouwen mentaal en fysiek doet lijden. De islamitische bronnen zijn helder: een vrouw moet zich bedekken omdat ze als inferieur seksueel wezen een bron van verleiding is voor mannen. In plaats van de verantwoordelijkheid bij mannen te leggen, legt de islam die bij de vrouw. Het gevolg van die perverse (seksuele) moraal is dat vrouwen die worden aangerand of verkracht in de islam zelf schuld dragen.

De stad Antwerpen zegt dus eigenlijk aan moslima’s dat ze zich maar beter bedekken als ze willen meelopen, en dient zo de agenda van de orthodoxe islam. Op de poster zouden meisjes en vrouwen met wapperende haren moeten zijn te zien, welke kleur of achtergrond ze ook hebben. Er worden overigens toch ook geen affiches verspreid waarop lopers staan met andere religieuze of ideologische (vestimentaire) symbolen? Een onderzoek van Prof. Ruud Koopmans toonde bovendien ook aan dat de hoofddoek de “beste voorspeller is voor moslimfundamentalisme”.

Het is bijzonder hypocriet van burgemeester De Wever om enerzijds de zogenaamde radicalisering te willen tegengaan en anderzijds een symbool van radicalisering (islamisering) te propageren.

Boekvoorstelling “A.N.K.E. #PolitiekIncorrect”

Op 5 mei 2018 om 14u in The Villa, Limbastraat 1 te Antwerpen stelt VTI voorzitster haar nieuwste boek “A.N.K.E. #PolitiekIncorrect” voor.

Dit boek over haat leven en persoonlijk engagement tegen de islamisering Europa, zal voorafgegaan worden door oa. een panelgesprek met enkele vrouwen uit verschillende landen die komen getuigen over hun leven en de toenemende invloed van de islam hierop.

#MeToo : Antwerpen is een gevaarlijke stad voor vrouwen

Terwijl #Metoo een hysterisch containerbegrip is geworden waaronder ook flirten wordt geschaard en er wekenlang ophef was over de sms’jes van Bart De Pauw, laten de cijfers zien dat een stad als Antwerpen een vrouwonvriendelijk stad is.

In Antwerpen werd in 2017 bijna om de 2 dagen een vrouw verkracht door een individu of een groep. In amper 10% van de gevallen werden verdachten geïdentificeerd, dus het overgrote deel van de verkrachters loopt nog vrij rond. In de eerste 11 maanden van 2017 vonden in Antwerpen maar liefst 61 vrouwen de dood door doodslag of moord, met andere woorden: in Antwerpen wordt elke week opnieuw een vrouw gedood of vermoord. In diezelfde periode werden in totaal maar liefst 13.094 vrouwen slachtoffer van een crimineel feit, vooral slagen en verwoningen; dat zijn elke dag opnieuw 39 vrouwelijke slachtoffers.

Meisjes en vrouwen zijn dus gewaarschuwd: door massa-immigratie en islamisering is Antwerpen een gevaarlijke stad geworden. En als moeders niet veilig zijn, dan zijn hun dochters dat zeker niet. Men kan er niet rond dat de witte stadsvlucht en lage vruchtbaarheidscijfers bij autochtone vrouwen hiermee verband houdt:

De onthutsende cijfers op een rijtje:

  • In de eerste 11 maanden van 2017 werden er in Antwerpen 166 verkrachtingen van vrouwen geregistreerd, waarvan 33 in Antwerpen stad. District Deurne steekt er bovenuit met 19 verkrachtingen. 22 van de 166 geregistreerde verkrachtingen zijn groepsverkrachtingen.
  • Dat het aantal jaarlijks geregistreerde verkrachtingen van vrouwen sinds 2014 op ongeveer hetzelfde niveau zit, bewijst dat er geen enkele verbetering is (176 in 2014; 157 in 2015; 154 in 2016; en 166 in de eerste 11 maanden van 2017).
  • Voor slechts 17 van de 166 geregistreerde verkrachtingen werden tot hiertoe verdachten geïdentificeerd.
  • In de eerste 11 maanden van 2017 werden in Antwerpen 100 handtasdiefstallen geregistreerd. In slechts 9% van de gevallen werden verdachten geïdentificeerd.
  • In 2017 werden in Antwerpen 22 halskettingdiefstallen geregistreerd. In slechts 9% van de gevallen werden verdachten geïdentificeerd.
  • In de eerste 11 maanden van 2017 werden in Antwerpen 2.819 feiten geregistreerd waarbij vrouwen het slachtoffer waren van slagen en verwondingen, moord of doodslag; als gevolg van doodslag (53) of moord (8) overleefden 61 vrouwelijke slachtoffers het niet. In totaal gaat het over 3.213 unieke vrouwelijke slachtoffers.
  • In de eerste 11 maanden van 2017 werden in Antwerpen in totaal 13.094 vrouwen geregistreerd die slachtoffer waren van een crimineel feit. Dat zijn bijna 39 vrouwelijke slachtoffers per dag. Het gaat om in totaal 16.038 feiten of dagelijks bijna 48 criminele feiten tegen vrouwen. De overgrote meerderheid (10.219) van deze feiten betreft: opzettelijke slagen en verwondingen (3.732 feiten tegen vrouwen); enkelvoudige of gewone diefstal (2.253 feiten tegen vrouwen); vandalisme (1.628 feiten tegen vrouwen); diefstal met verzwarende omstandigheden prioriteit woning (1.545 feiten tegen vrouwen); en bedreiging (1.061 feiten tegen vrouwen)

 

Boycot Nike omwille van lancering discriminerende #NikeProHijab-hoofddoek op Internationale Vrouwendag

Vrouwen Tegen Islamisering roept mensen op om Nike te boycotten

Vrouwen Tegen Islamisering (VTI) stelt vast dat uitgerekend op vouwendag het merk Nike een sport-hijab voor islamitische vrouwen – de zogenaamde #NikeProHijab – op de markt brengt.

VTI herinnert eraan dat de hoofddoek door de islam aan vrouwen wordt opgedrongen en dat volgens de mainstream islamitische leer vrouwen minderwaardig zijn en verantwoordelijk zijn voor de seksuele moraliteit van mannen. De hoofddoek is dan ook hét symbool van (seksuele) discriminatie van de vrouw. Met deze Nike-sport-hoofddoek werkt het sportmerk mee aan de normalisering en de banalisering van de hoofddoek. De hoofddoek wordt zowaar ‘fashionable’, met als gevolg dat het op den duur een modegadget wordt en ook gedragen zal worden door niet-moslimvrouwen. Hierdoor wordt het onderdrukken van vrouwen aanvaardbaar gemaakt. Het is overigens niet omdat deze hoofddoek door sommigen wellicht vrijwillig zal worden gedragen, de vrouwenhatende symboliek verdwijnt – die is immers gevormd door 14 eeuwen islamitische theorie en praktijk, waar vele miljoenen vrouwen enorm onder hebben geleden en vandaag lijden. Nike heeft als populair sportmerk een grote maatschappelijke verantwoordelijkheid ten overstaan van mensen over de hele wereld.

Nike misbruikt die populariteit om de inhumane hoofddoek algemeen ingang te doen vinden en aanvaardbaar te maken. Met andere woorden: Nike organiseert de uitverkoop van vrouwenrechten, en dat op Internationale Vrouwendag!

VTI roept dan ook op om Nike-producten te boycotten. VTI voert al geruime tijd campagne met de slogan ‘Hoofddoek? Geen centen!’ (zie affiche als bijlage).

In het kader van deze campagne roept VTI iedereen op om geen Nike-producten meer te kopen en de sticker en affiche ‘Hoofddoek? Geen centen!’ te verspreiden.

Mass migration: A woman’s point of view

The speech I held during my visit to Greece and the islands:

Ladies and gentlemen,

parlement

My name is Anke Van dermeersch and I was first elected Belgian Senator in  2003 and re-elected ever since.

I’m also City Councilor in my home town Antwerp and member of the Flemish parliament for the political party Vlaams Belang.

I am in Greece on a fact finding mission concerning the immigration- and refugee policy in Greece during the European refugee crisis.

I have visited Lesbos, where almost half the migrants that have entered Europe arrived, crossing the sea from Turkey to the Lesbos’ east coast.

I also visited Chios, the fifth largest Greek island, four miles from the Turkish coast, where I visited the new reception centre constructed with the help of the UN.

I have noticed that most of the refugees come from Syria, Afghanistan, Pakistan and Iraq. They are mostly moslim man and if there are children amongst the refugees, they are mainly boys too.

After seeing the consequences of the refugee crisis in Greece and it’s islands, it is a pleasure to be able to speech here in the Greek parliament, the birthplace of democracy.

It is exactly that democracy that I want to discuss in view of what I saw happening her at the borders of Europe.

Aeschines, an Athenian statesman, orator, and follower of Socrates, defined democracy. He wrote that democracy is ‘rule by laws’ – not ‘rule by the people’.

Today, this is exactly the problem we face with our current European democracies. Rules, and particularly immigration rules, are violated by migrants. Foreign people overrule us and our rules of law are ignored.

The well-being of a people can be measured by the position of women and the welfare of their children. Unfortunately, we – women – in Europe are not doing well.

The Islamization of Europe goes fast and was speed up by the refugee crisis.

As the President of the organization WomenAgainstIslamization.org I fight already for many years against this Islamization, because women and children are always the first victims of Islam.

Islam is entirely in contradiction with common human rights. The Sharia, or Islamic law, denies especially women personal free choice, imposes the inequality of the sexes, exhibits absolute intolerance against dissidents and promotes inhuman punishments.

Females are systematically discriminated, oppressed and molested. With respect to the treatment of women, Islam is synonymous to humiliation and discrimination.

Due to the continues inflow of non-Western immigrants and asylum seekers as well as the islamization of Europe, new kinds of criminal facts were also imported.

Along with Islam, savage practices such as honor killings, forced marriage, polygamy and female genital mutilation were introduced into our society. Especially young girls and women are now victims of crimes we did not have in Europe until the mass migration started.

In addition to criminal acts of moslims towards women, we suffer also often harassment when just walking in the street or swimming in a public swimming pool. Sure, there are also European men who harass, molest or rape girls or women, and far too much, but with the tsunami of Muslim asylum seekers we experience now foremost the typical jihad-rape culture and the insecurity of girls and women in our society increase exponentially.

My organization ‘WomenAgainstIslamization.org’ is mainly active on the new media such as the internet, Twitter and Facebook.

We are a collective of resilient women who oppose the left-wing immigration politics and the Islamization of Europe that comes along with it.

Because we do not have sufficient means, we make talked-about campaigns and actions to spread our warnings, messages and solutions.

Our burqini poster, on which you see a lady wearing a bikini and a burqa at the same time, went viral around the globe. Another successful poster, the legs poster on which different gradations of islamization are shown, was prohibited by court because the shoe brand did not like it. Of course this made the poster even more interesting and it is still very successful on the internet where courts still have no grip. Of course, resilient as we are, we also printed a new version of the poster with yellow shoe soles.

We are a group of women with a wide range of trainings and occupations. When something nauseates us, we come in action.

Our actions are differ from demonstrations to silent vigils, from dangerous stunts to dress a statue with a burqa, to the hugging of animals to protest against Barbarian halal slaughter, from interviews in glossy magazines to parliamentary work.

I am by training a lawyer and legislation is my kind of thing.

I am the architect of Europe’s burqa ban. In 2004 I wrote and introduced the burqa ban law in the Belgian Senate, which later on served as the basis for all other burqa ban laws in other European countries. I’m very proud of this achievement.

Actually, all the work which was already done by my organization Women Against Islamization makes me proud and as you can see we did make already a lot of campaigns, showing in beautiful images, what we warn about.

In this erea of internet images are important, but we do try also to spread our message on a profound way with lots of arguments.

In this respect I wrote a book: “Neither Whore nor Slave—Women and Islam”

My book provides not only information about the influence of Islam on the lives of women in Europe, but after each theoretical chapter, ordinary women, mothers and daughters, from the most diverse walks of life, talk in interviews about their lifes and how this was already marked by the Islam and the Islamization.

In the book I warn for the Islamization of our European society.

Ladies and gentlemen,

It is time to stop the renunciation of our own identity. Time to stop capitulating to multiculturalism! We need to wake up, pay attention and take action to defend the foundations which made us what we are and on which we once built a world Empire: our heritage of the Ancient Greece, Christianity, Humanism and Enlightenment.

It is possible to turn the tide. And there is hope!

Not only in the USA , but also in France, Germany, Holland, England, Italy, Hungary and other European countries, right wing, patriotic parties are very successful in the elections.

Now is the time to return to the path of a strong, self-confident, identitarian Europe. This is a great task, an historical challenge which our generation is both challenged and privileges to rise to meet.

It is the crusade of our times, to which we must dedicate our lives, following the example of so many of the best of our ancestors. Awareness, militancy and clarity of purpose, are the keys to winning this fight for a future for Europe and our children.

Anke Van dermeersch
Senator

Interview VTI-voorzitster in Zweedse ‘Nya Tider’

2016-10-10-nya-tider-zweden

Ook vrouwenrechten zijn mensenrechten

In 2012 werd in het centrum van Europa, België, de Europese organisatie ‘Vrouwen Tegen Islamisering’ boven het doopvont gehouden door senator Anke Van dermeersch.

Anke Van dermeersch is voormalig Miss België en eredame Miss Universe evenals advocaat-fiscalist. In de politiek is ze beter bekend als de moeder van het Europese boerka verbod dat zijn in 2004 schreef en dat als basis diende voor de invoering van het boerka verbod in verschillende Europese landen. In haar ondertussen succesvol boek ‘Hoer noch slavin – vrouwen en islam’ legt ze haarfijn uit waarom de islam een grote bedreiging vormt voor onze Westerse manier van leven en voor vrouwenrechten in het bijzonder.

Islamisering: de omgekeerde integratie

Moslims dringen op een steeds uitdrukkelijkere manier hun tradities, waarden en normen op aan onze samenleving. De steeds terugkerende discussies over de hoofddoek, aparte zwemuren, halal voeding op scholen en het onverdoofd ritueel slachten naar aanleiding van het jaarlijks Offerfeest zijn daarvan het bewijs.

Dagelijks beheerst de islam het nieuws. Onder het valse voorwendsel van vrije meningsuiting, tolerantie en godsdienstvrijheid probeert de islam een agenda van onverdraagzaamheid en vrijheidsbeperking door te drukken. De democratie en het pluralisme, eigen aan onze westerse seculiere samenleving, worden misbruikt om de islam, een intolerante ideologie, op te dringen aan ieder van ons. Heel wat politici, opiniemakers en bedrijven laten zich op sleeptouw nemen en werken hierdoor de islamisering van onze samenleving in de hand.

Ook de traditionele vrouwenorganisaties kiezen systematisch de verkeerde kant door de ondermijning van vrouwen rechten oogluikend toe te laten en zelfs te ondersteunen of goed te keuren wanneer moslima’s de vrouwonvriendelijke regels van de islam of sharia moeten volgen.

De islam is geen religie maar een anti-democratische ideologie

De islam is een gewelddadige, imperialistische, totalitaire ideologie met een religieus randje. De islamitische leer staat in de Koran en de Hadith, en is gepreciseerd en vastgelegd in de sharia. De sharia is een systeem van regelgeving dat de islam oplegt aan zowel moslims als niet-moslims; een inhumaan en antiwesters rechtssysteem dat wordt gekenmerkt door barbaarse voorschriften die strijdig zijn met algemeen aanvaarde beginselen van onze Europese beschaving. De sharia staat haaks op de westerse vrijheid, is vijandig tegenover andersdenkenden, verplicht het voeren van de jihad (oorlog in de naam van Allah tegen niet-moslims), legt mensonwaardige lijfstraffen op en institutionaliseert de ongelijkwaardigheid van man en vrouw.

De sharia ontzegt het individu elke persoonlijke keuzevrijheid, legt de ongelijkheid op tussen de seksen, getuigt van een absolute onverdraagzaamheid tegenover andersdenkenden en promoot mensonwaardige lijfstraffen.

Meer dan 50 moslimlanden hebben de zogenaamde ‘Caïro-verklaring van de mensenrechten in de islam’ ondertekend. In deze zogenaamde ‘islamitische mensenrechtenverklaring’ lezen we in artikel 24: “Alle rechten en vrijheden genoemd in deze verklaring zijn ondergeschikt aan de Islamitische sharia.” en in artikel 25: “De Islamitische sharia is de enige referentiebron ter uitleg en verduidelijking van alle artikelen van deze Verklaring.”

De vijandige overname van Europa door de islam

Terwijl in het Westen godsdienst een privézaak en de kerk een van de instituties naast vele andere is geworden, is dit tot op heden in de islamitische landen allerminst het geval. Ook vandaag nog geldt de sharia in een vijftigtal moslimlanden als een bron van de wetgeving. De islam wil veroveren, islamiseren en domineren. Ook in Europa laten veel moslims hun leven in meer of mindere mate leiden door de islam en de dwingende voorschriften van de sharia. Veel moslims die zich in Europa vestigen, weigeren zich aan te passen aan onze Europese samenleving, maar verlangen integendeel dat onze samenleving zich aanpast aan de voorschriften en verboden van de islam.

Indien de huidige demografische evolutie zich doorzet, zal in grote gebieden van West-Europa de islam nog deze eeuw de belangrijkste religieuze en maatschappelijke kracht worden. De islamitische voorschriften zullen dan onze samenleving domineren. In tal van wijken in onze steden is dit overigens nu reeds het geval. Bestaande wetten en regels worden aangepast om aan de eisen van de alsmaar aangroeiende moslimminderheid tegemoet te komen. Indien Europa niet in het verzet gaat, dreigt het gekoloniseerd te worden door de islam.

Eerste slachtoffer van de islamisering is de vrouw

Het eerste slachtoffer van de islamisering van de samenleving is de vrouw. Vrouwen zijn in de islamitische wereld en ook in islamitische gemeenschappen in Europa op een systematische manier het slachtoffer van discriminatie, onderdrukking en geweld. Vrouwen zijn voor de islam de ondergeschikten van de man en zijn hun man gehoorzaamheid verschuldigd. In de islam is het de man die alle belangrijke beslissingen voor zijn vrouw en inwonende dochters neemt. De islam legt op dat een man zijn vrouw indien nodig moet tuchtigen om haar op het rechte pad te houden.

De islam discrimineert en vernedert vrouwen. Vrouwen mogen van de islam maar de helft erven van wat mannen erven. De getuigenis van een vrouw is naar islamrecht maar de helft waard van die van een man. Vrouwen mogen zelfs niet eens meer zelf kiezen hoe ze gekleed gaan. Vrouwen worden in de islam verplicht een hoofddoek, sluier of zelfs niqab of boerka te dragen. De vrouw wordt immers verantwoordelijk geacht voor de manier waarop een man zich al dan niet seksueel beheerst. De islam legt ook de bewegingsvrijheid van de vrouwen sterk aan banden.

Met de islam verweven zijn ook barbaarse fenomenen als eremoorden, gedwongen huwelijken, kindhuwelijken, polygamie en genitale mutilatie.

VrouwenTegenIslamisering.org

‘Vrouwen tegen islamisering’ is een Europese organisatie van politiek actieve vrouwen die de waardigheid en de vrijheid van Europese vrouwen wil verdedigen. De belangrijkste bedreiging hiervoor momenteel is de islamisering van de samenleving. Wij verzetten zich tegen de institutionalisering van de islam, de erkenning van moskeeën, subsidiëring van islamverenigingen, koranscholen en moskeeën, betoelaging van imams,… De institutionalisering van de islam leidt immers tot het creëren van een islamitische levensbeschouwelijke zuil die de onderdrukking en de discriminatie van de vrouw propageert.

De toegeeflijkheid van de beleidsmakers in verschillende Europese landen tegenover de islam leidt er toe dat de gelijkheid tussen man en vrouw in toenemende mate in de verdrukking komt ten voordele van vrouwonvriendelijke en discriminerende islamitische regels, gebruiken en tradities. Hoewel we van mening zijn dat de individuele en vrije godsdienstbeleving blijvend gegarandeerd dient te worden – ook voor wat de islam betreft, mag die godsdienstvrijheid echter nooit een vrijgeleide zijn voor vrouwendiscriminatie, geweld tegen en onderdrukking van vrouwen.

 

Anke Van dermeersch