Anna Mahjar-Barducci (Gatestone Institute) : Vrouwenrechten in Egypte

“Waarom vrouwenrechten in de wet dienen opgenomen te worden?  Men moet regeringen verantwoordelijk kunnen houden voor de gelijke behandeling van mannen en vrouwen.”

Islamitische volksvertegenwoordigers in Egypte proberen Egyptische vrouwen hun meest elementaire rechten te ontnemen door de invoering van verschillende controversiële wetsontwerpen, die na de goedkeuring en invoering Egypte naar de donkere Middeleeuwen zullen voeren:

– De webstek Ahram Online meldt dat de islamieten wet nr. 1 van het jaar 2000 – beter bekend als de Khulawet – wensen geannuleerd te zien; de wet kwam er als een alternatief voor de vrouwen, wiens man een echtscheiding weigerde.  De Khulawet staat hen de echtscheiding toe op voorwaarde dat de bruidschat aan de echtgenoot teruggegeven wordt. Wet nr. 1 werd beschouwd als een stap vooruit voor de vrouwenrechten, want vrouwen konden daarvoor niet van hun echtgenoot scheiden volgens hun eigen voorwaarden.

De tegenstanders beroepen zich op de sharia, die vrouwen het recht ontzegt zelf het initiatief te nemen voor een echtscheiding.  Het nieuwsagentschap AINA berichtte erover: volgens de islamitische wetdeskundige en meest radicale tegenstander van de Khulawet, Mohamed El-Omda, zou dit proces een belediging zijn voor de sharia, een slecht verborgen poging om Egypte te verwestersen.

– Volgens verschillende bronnen zouden islamitische partijen ook een wetsontwerp voorbereiden dat meisjes zal toestaan vanaf de leeftijd van 14 jaar in het huwelijk te treden – in plaats van de huidige minimumleeftijd van 18 jaar.  Zoals bekend gemaakt door Ahram Online hebben salafistische volksvertegenwoordiger de laatste maanden herhaaldelijk geargumenteerd dat er geen minimum leeftijd op het huwelijk kan staan – voor geen van beide geslachten – want in de sharia wordt er nergens melding gemaakt van een minimum leeftijd.  Vrouwenrechtenactivisten proberen in te gaan tegen dit wetsvoorstel: “Een rijbewijs, een mogelijkheid tot stemmen: het kan allemaal pas als je 18 bent of ouder.  Zijn deze zaken belangrijker dan het ouderschap, dan een gezin te stichten?” vroeg Azza Soliman, juridisch raadgeefster van het Centrum voor Egyptische Vrouwen, zich af.  Zij meent dat het fout is de leeftijd voor een huwelijk onder de 18 te brengen – of zelf 12, zoals sommigen willen bereiken.

– Een controversiële verklaring kwam van mevrouw Azza El Garf, verkozen in het parlement voor de Vrijheid en Rechtvaardigheidspartij, de politieke vleugel van de Moslimbroederschap.  Haar standpunt is klaar en duidelijk: ze is het niet eens met het verbod (2008) op genitale verminking; ze verwijst ernaar als plastische schoonheidschirurgie in plaats van een barbaarse praktijk.

– Egyptische media berichtten onlangs nog over een wetsontwerp waarbij de man nog tot zes uur na het overlijden van zijn echtgenote sex met haar mag hebben.  Egyptische parlements-leden ontkenden het bestaan van het ontwerp en beschuldigden de pers het verhaal verzonnen te hebben.  En toch is de “afscheidssex” geen nieuw wetsvoorstel, zo schreef Al-Arabiya.  Vorig jaar was Zamzami Abdoel Bari de eerste Marokkaanse geestelijke die verklaarde dat een echtgenoot sex kan hebben met zijn overleden vrouw.  En hij argumenteert dat het huwelijk ook na de dood nog blijft gelden – en wellicht minder voor de hand liggend – de vrouw heeft hetzelfde recht op sex met haar overleden echtgenoot.

– Ahram Online meldde ook dat de islamieten opgeroepen hebben de uitvoering van CEDAW, het Verdrag betreffende de Uitroeiing van alle Discriminatievormen t.o.v. Vrouwen, goedgekeurd door de algemene vergadering van de VN in 1979, te annuleren omdat het “artikels zou bevatten die in tegenspraak zijn met de sharia”.

Egypte’s Nationale Vrouwenraad voert campagne tegen de b.g. islamitische initiatieven, die de vrouwenrechten onder vuur nemen, met als argumentatie dat het “marginaliseren en ondermijnen van de positie van de vrouw een negatieve invloed zou hebben op de menselijke ontwikkeling van het land”.

Op de Arabische zender Al-Jazeera voert Amal Al-Malki, schrijfster uit Qatar (Nvdr: lector Engels Carnegie Mellon University, Qatar) aan dat de Arabische lente er niet in geslaagd is de vrouwen te helpen bij hun strijd voor gelijkheid: “We hebben geen stem, we zijn onzichtbaar…En ik zeg u, dat is de reden dat de vrouwenrechten in de wetgeving dienen opgenomen te worden.  Ze mogen niet gegijzeld worden door politieke leiders die met een vingerknip van mening kunnen veranderen.  Regeringen moeten men kunnen verantwoordelijk houden voor de gelijke behandeling van mannen en vrouwen.”

Bron: http://www.gatestoneinstitute.org/3048/women-rights-egypt