Islam zonder vingers

Een islamitische echtgenoot uit Bangladesh, een zekere Rafiqul Islam, heeft zijn tien jaar jongere vrouw de vingers afgehakt als straf omdat zij niet wilde stoppen met haar studies. Volgens een verklaring van de plaatselijke politie was Rafiqul Islam “… jaloers omdat hij maar een simpel diploma had terwijl zij hogere studies wilde aanvatten.” Dit is geen geval van individuele wreedheid of psychopathie, zoals men die helaas in de misdaadkronieken van alle landen en alle beschavingen kan terugvinden. Dit is symbolisch voor de frustraties en de woede die alle islamitische culturen verzieken. Dit is slechts één symptoom van de vele kwalen die de islam teisteren: vrouwenhaat, mannelijke chauvinisme, anti-intellectualisme, bekrompenheid en jaloezie op alle mensen en alle naties die op één of andere manier beter presteren en meer bereiken. Rafiqul Islam die de vingers van zijn vrouw afsnijdt, leeft in essentie dezelfde islamitische frustraties uit als Noredin Amrani die granaten gooit en mensen neerschiet op een kerstmarkt in Luik. Of als een groep half analfabete “jongeren” die in Brussel een studente verkrachten. De islam is ziek van woede en frustratie. Rafiqul Islam was slechts in één opzicht atypisch: in Bangladesh gebruiken woedende islamitische mannen meestal geen hakmessen om een echtgenote te verminken, maar zwavelzuur of brandende kerosine.