Rellen, verkiezingen en vrouwen

Op 28 november worden in Egypte de eerste democratische parlementsverkiezingen gehouden, nadat president Moebarak in februari van het toneel werd verdreven door een volksopstand. Bijna een jaar later blijft van de hooggestemde verwachtingen en de idealen van de ‘Arabische Lente’ in Caïro niet veel over. Het Egyptische leger leverde sinds het einde van de monarchie in 1952 vier ‘presidenten’ en is niet van plan de macht zonder slag of stoot op te geven. Op het intussen beroemde Tahrir-plein kwam het de voorbije week meermaals tot zware botsingen tussen de oproerpolitie en boze manifestanten. Daarbij vielen tientallen doden en honderden gewonden.

Verkrachting

Het leger gaat met vuile voeten door het protest. Betogers die protesteerden tegen het geweld waarvan de Koptische christenen in Egypte steeds vaker het slachtoffer zijn, werden door tanks overreden. Actievoerders worden massaal opgepakt, mishandeld en gefolterd. Maar de demonstranten zijn ook geen doetjes. Vrouwelijke journalisten zijn niet meer veilig. Caroline Sinz, reporter voor France 3, kreeg een rammeling. Eerst door jongeren van 14 en 15 jaar en nadien van volwassen mannen. “Ze trokken ook mijn kleren kapot en betastten me, noem het maar gerust verkrachting.” Het duurde drie kwartier voor de journaliste kon bevrijd worden. Volgens een kruidenier staat een grote meerderheid van de Egyptenaren achter het leger: “Wie zorgt voor onze veiligheid? Zonder het leger zijn we overgeleverd aan het tuig.” Dat klopt niet helemaal. De Egyptisch-Amerikaanse journaliste Mona Eltahawy zegt dat zij ook werd geslagen en seksueel mishandeld. Door leden van de oproerpolitie… In februari werd Lara Logan – journaliste van de Amerikaanse nieuwszender CBS – nabij het Tahrirplein al aangerand door meer dan tweehonderd woedende mannen. De internationale vereniging van journalisten raadt vrouwelijke verslaggevers dan ook dringend aan weg te blijven uit Egypte.

Gekaapt?

Egyptenaren die snakten naar ingrijpende hervormingen en meer democratie denken dat hun revolutie gekaapt is. Maar door wie? Door Mohamed Hoessein Tantawi, het hoofd van de gehate Hoge Militaire Raad, en het leger? Kan zijn. Maar er zijn nog meer kapers op de kust. De bedoelingen van de betogers zijn niet altijd duidelijk, gelijklopend of nobel. Sommigen spreken zelfs over “een zootje ongeregeld.” En dan zijn er nog de Moslimbroeders, ‘gematigde islamisten’ zo wordt beweerd. Zij houden zich voorlopig afzijdig bij de protesten. Ze rekenen en stevenen wellicht ook af op een grote verkiezingsoverwinning. Zeker op het platteland, waar de arme, analfabete massa hoopt dat een terugkeer naar de orthodoxe islam en de sharia geluk en welvaart zal brengen. De democraten in Egypte vrezen dat het leger een deal heeft gesloten met de Moslimbroeders om de macht te delen. Dat zou slecht nieuws zijn. Voor de democratie en de mensenrechten. Voor vrouwen en Kopten. Voor Israël en het vrije Westen…